30.000 Vlamingen niet in staat om te werken

Als ik dit lees stel ik mij toch de vraag meet men met dezelfde maten en gewichten !!!!!!

Mijn vriendin heeft acht jaar geleden een zwaar verkeersongeval gehad twee maanden ziekenhuis en zes maand revalideren , haar heup is onherstelbaar beschadigd .

Zij genoot van een werkloosuitkering en is vervolgens verplicht om werk te gaan zoeken , uiteindelijk is ze deeltijds gaan werken in een ouderlingentehuis waar men geen rekening houd met de rechten van een deeltijd se werknemer , de ene dag staat zij alleen in de kantinne ,waar zij de bezoekers en bewoners moet bedienen ,geld ontvangen , de afwas doen ( met de hand ) de frigo vullen enz .Normaal moet ze vier uur per dag werken maar aangezien de afwas en de kassa maken na sluiting gebeurd moet ze langer werken , ze kan zelf niet beslissen wanneer ze hiervoor op een ander tijdstip thuis kan blijven dit vullen de voltijdse werknemers in voor haar in hun voordeel.

Ik heb zo het gevoel dat men profiteert van deeltijd se arbeid en een goedkope oplossing is voor sommige werkgevers.

Het is niet aan de samenleving om dat te doen.

De mensen hebben meestal wel begrip voor deze mensen.

Maar het zijn de bazen en cheffen die dit niet toelaten.

Ik heb zelf opleiding gegeven aan mensen en als het te lang duurde werd er op mijn vingers getikt en gezegd stop er maar al **** want die of zij verstaat dat toch niet.

Ze zijn er te stom voor.

Maar ja dat is het enige dat teld, geld opbrengen voor een bedrijf.

Een sociaal leven bestaat niet meer.

Vroeger als ge door Brussel reed na 18.00 uur brande er licht waar er gekuist werd.

Nu blijft er licht branden omdat de mensen moeten overwerken om toch maar te presteren. En waar blijft het familiale leven dan.

Onze grootouders hebben gestreden voor een familiaal leven en veel jonge mensen geven dit op voor financiele belangen, luxe en zogezegd voor de vooruitgang.

Maar ja maak hun dat maar wijs.